ขอต้อนรับเข้าสู่คอลัมน์ใหม่ของเวบไซต์จ้า! writer’s talk เป็นคอลัมน์ที่จะพาทุกคนไปรู้จักกับนักเขียนในเครือของสำนักพิมพ์อักขระบันเทิง ดังนั้นถ้าหากคุณๆ นักอ่านอยากจะรู้จักนักเขียนคนโปรดท่านใดก็สามารถบอกกล่าวกันมาได้ที่ member@akaraonline.com นะคะ แล้วเราจะทำให้ความฝันของคุณเป็นจริงค่ะ

              และนักเขียนคนแรกที่เราจะพาทุกคนไปรู้จักก็คือ “พี่ก้อย-ต้นกล้า นัยนา” เจ้าของผลงานหนังสือกว่า 50 เล่ม(โอ้โห!) แต่สำหรับที่อักขระบันเทิงนั้นพี่ก้อยได้ให้เกียรติฝากผลงานไว้ 4 เล่ม ได้แก่ รักได้อย่างนี้ไม่มีเสียใจ, โลกนี้ต้องการคนที่มีหัวใจเข้มแข็ง, หรือจะปล่อยให้ผ่านไป และล่าสุดก็คือ “โลกมันซ้อนกันอยู่”

               “หนังสือ โลกมันซ้อนกันอยู่ พี่มีแรงบันดาลใจมาจากว่า เวลาเรามองอะไร เราชอบตัดสินไปก่อน แต่เวลาใครมองเรา เราอยากขอให้เขารอดู อย่าเพิ่งตัดสินอะไร เพราะเหตุผลในการคิด ทำ หรือเป็น มันไม่ได้มีมิติเดียว มันมากกว่านั้น ก็เลยอยากจะบอกย้อนว่า เพื่อความสบายใจ และจะได้ไม่ตัดสินโลกผิดพลาด จำไว้เสมอว่า โลกไม่ได้มีมิติเดียวที่เรามองเห็น มันซ้อนกันอยู่มากกว่านั้น”

               แหม...ช่างนึก ช่างคิด สมกับที่เป็นนักเขียนจริงๆ เลยนะคะ ว่าแต่...ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนมาตั้งแต่เด็กเลยหรือเปล่าคะเนี่ย?
               “พี่ไม่ได้ฝันอยากเป็นนักเขียนมาตั้งแต่เด็กๆ หรอกนะคะ ตอนเด็กๆ หาตัวเองไม่เจอด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร เป็นคนเรียนหนังสือไม่เก่งด้วย แต่ก็เป็นคนรักการอ่านแบบที่อยู่ในขั้นปานกลางน่ะค่ะ แม่พี่จะชอบอ่านสตรีสาร พี่ก็อ่านตามแม่ อ่านหนังสือที่มีอยู่ในบ้าน พ่อชอบดูข่าว อ่านหนังสือพิมพ์ ก็จะชอบอ่านตามพ่อ เดินตามต้นแบบแม่แบบ แบบธรรมดาค่ะ ไม่ได้โดดเด่นอะไร”

               และจุดเริ่มต้นในการเขียนของพี่ก้อยก็คือการเขียนไดอารี่นั่นเอง

               “เริ่มขีดเขียนเป็นครั้งแรกก็เขียนไดอารี่ของตัวเองค่ะ นอกจากนั้นก็เคยเขียนเรื่องส่งไปตามคอลัมน์ในสตรีสารช่วงเป็นวัยรุ่น เคยได้คัดเลือกเพื่อตีพิมพ์ด้วยนะ ตอนนั้นได้ค่าเรื่อง 300 บาท ภูมิใจมาก ภูมิใจกันทั้งบ้าน”

               และด้วยความที่ไม่ใช่เด็กเรียนเก่ง...ไม่ใช่เด็กที่ฝันอยากเป็นอะไรเหมือนใครเขา เมื่อถึงเวลาเรียน...พี่ก้อยจึงปฏิบัติตัวเป็นลูกที่ดีด้วยการเลือกเรียนตามที่พ่ออยากให้เรียน

               “พี่เรียนจบการตลาดมาค่ะ ไม่ได้เลือกเรียนเองนะ เรียนตามที่พ่อเลือกให้ แล้วก็ยังคงเรียนไม่เก่งเหมือนเคย แต่ทำกิจกรรมเยอะ พี่ชอบอยู่ห้องชมรมมากกว่าห้องเรียน พอจบออกมาก็มาทำงานประจำด้านการตลาด”

               หากชีวิตก็ผกผัน...เมื่องานเขียนได้ทำให้พี่ก้อยได้พบอีกอาชีพหนึ่งที่ตัวเองทำแล้วมีความสุข

               “ตอนพี่มีลูก ซึ่งก็คือ “น้องเกื้อ” พี่เขียนบันทึกถึงลูกลงในเวบไซต์ หลังจากนั้นก็มีสำนักพิมพ์ติดต่อมาให้รวมเล่ม ซึ่งนั่นก็คือผลงานการเขียนเล่มแรก ชื่อว่า “รักแรกพบ” ค่ะ”

               แล้ววันหนึ่งพี่ก้อยก็เลือกที่จะลาออกจากงานประจำมานั่งเป็นนักเขียนอยู่ที่บ้าน...

               “วันหนึ่งที่พี่รู้สึกว่าไม่มีเวลาให้ลูกเลย เสาร์อาทิตย์กลับบ้านต่างจังหวัดก็เหนื่อย อยากนอนอย่างเดียว ลูกก็ไม่ยอม จะเล่นกับแม่ จะอยู่ข้างๆ แม่ ใครจะช่วยเลี้ยงก็ไม่เอา ก็เลยคิดว่าถ้าพี่ประหยัดลง ใช้จ่ายน้อยลง มีเวลาให้ลูกมากขึ้น น่าจะเป็นการแบ่งเวลาที่ดีกว่า เลยตัดสินใจลาออก ซึ่งทุกวันนี้ก็มีความสุขกับงานดี ของแถมก็คือได้เดินทาง ได้เที่ยว ได้มีเวลาอยู่กับลูกเยอะมาก ได้ทะเลาะกับเขา ได้หัวเราะกับเขา ได้ร้องไห้กับเขาเต็มที่”