 ฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้ผ่านตัวอักษรตั้งแต่สมัยที่เรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย เธอเป็นหนึ่งในนักเขียนกลอนวัยรุ่นฝีมือดี มีผลงานออกมาหลายต่อหลายเล่ม ก่อนจะขยับขึ้นมาเขียนพ็อคเก็ตบุ้คในเวลาต่อมา ตอนนั้น...ตัวหนังสือของเธอเปรี้ยวเข็ดฟัน อ่านแล้วอดคิดไม่ได้ว่าตัวจริงของเธอจะเป็นจริงเช่นนั้นไหม
แต่หลังจากนั้นไม่นานนัก...ต้นฉบับ ห่างหนึ่งก้าว...รักเราเท่าเดิม ทำให้ฉันต้องมองเธอในอีกมุมใหม่ เพราะตัวอักษรอารมณ์ซึ้งของเธอนั้น...ทำให้ฉันหลงรักความรักเข้าอย่างจัง
ความรักที่เธอประดิษฐ์มันออกมาเป็นตัวหนังสือ...
ทรายมีนามปากกาที่ใช้ในงานเขียนอยู่ 2 ชื่อค่ะ ชื่อแรกคือ พึงเนตร อติแพทย์ อันนี้เป็นชื่อและนามสกุลจริง เอาไว้ใช้ในงานเขียนที่เกิดจากแรงบันดาลใจอันละเมียดละไม เป็นปรัชญาความรักอะไรทำนองนั้น ส่วนอีกชื่อก็คือ แซนดี้ ชื่อนี้จะแบบ...นางมารร้ายหน่อยๆ (ยิ้ม) เอาไว้ใช้สำหรับแรงบันดาลใจด้านมืดที่เกิดจากประสบการณ์เปรี้ยวๆ ในชีวิต
** เรียนจบอะไรจากที่ไหน
จบจากคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ค่ะ
** ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นหนอนหนังสือ?
ใช่แล้วค่ะ ตั้งแต่เด็กๆ ทรายจะชอบเรียนภาษาไทยมากกกกก.....ไม่รู้ทำไม ทั้งที่คนอื่นบอกว่าน่าเบื่อ แต่สำหรับทรายแล้วมันเป็นวิชาที่สนุกมาก แล้วทรายก็จะชอบการอ่านมากด้วย ตอนเด็กๆ จะอ่านนิทานอีสป วรรณกรรมเยาวชน หนังสือการ์ตูนก็อ่าน ถุงกล้วยแขกก็อ่าน เหมือนโรคจิต จะว่างไม่ได้ เห็นอะไรอ่านหมด พออ่านเยอะก็เลยเป็นแรงบันดาลใจให้อยากเขียน ทั้งที่พ่อกับแม่ทรายก็ไม่ใช่หนอนหนังสือนะ ทรายไม่ใช่เด็กที่โตมาท่ามกลางกองหนังสืออะไรแบบนั้น ทรายชอบของทรายเอง เพียงแต่โชคดีที่พ่อกับแม่ให้โอกาสที่จะได้อ่าน คืออยากซื้อหนังสืออะไร แม่ก็ซื้อให้ อย่างหนังสือวรรณกรรมภาพสำหรับเด็กของญี่ปุ่นที่เป็นปกแข็ง เล่มสวยๆ แต่เนื้อหาข้างในนิดเดียวเนี่ย ทั้งที่ราคาต่อเล่มแพงมาก แต่แม่ก็ซื้อให้ตลอด แม่บอกว่า...ทรายอ่านหนังสือพิมพ์เองตั้งแต่อายุ 3 ขวบ...ฟังแล้วขำจะตาย...เหรอ...ขนาดนั้นเลยเหรอ...
** หนังสือในดวงใจ
มีหนังสือในดวงใจมีเยอะมาก แต่จะแตกต่างกันตามช่วงวัยมากกว่า อย่างเรื่อง ไฮดี้ นี่ถือเป็นหนังสือในดวงใจเล่มแรก ชอบเรื่องนี้เพราะรู้สึกว่า ไฮดี้ เป็นเด็กหญิงจิตใจดีและเป็นนักต่อสู้ พอโตขึ้นมาหน่อยก็ตกหลุมรักเรื่อง มาทิลดา ของ โรอัน ดาห์ล เรื่องนี้สนุกมากๆ ทำให้ทรายรู้สึกย้อนกลับไปเห็นตัวเองตอนเป็นเด็ก หนังสือเล่มนี้ให้คุณค่ายิ่งใหญ่ทางจิตใจทรายมาก อ้อ...แต่ถ้าเป็นหนังสือไทยเล่มโปรดก็ต้องยกให้ รวมเรื่องสั้น คนไต่ลวดบนดาวสีฟ้า ของพี่เต้ย-ทินกร หุตางกูร ซึ่งพี่เต้ยนี่แหละที่เป็นนักเขียนในดวงในของทราย เพราะทรายรู้สึกว่าภาษาของเขาถ่ายทอดโลกส่วนตัวของเขาได้อย่างชัดเจน งานพี่เต้ยจะมีกลิ่นเหงาๆ เศร้าๆ แต่งดงามในทุกๆ เล่ม ซึ่งทรายก็เป็นคนจำพวกหลงรักความเศร้าด้วย อ่านแล้วเลยชอบมาก
** แล้วเริ่มเข้าสู่วงการนักเขียนตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนเรียนม.4 ทรายได้รางวัลชนะเลิศการประกวดบทกลอน เพราะเธอคือเพื่อน ของสนพ.ใยไหม ก็เลยได้เริ่มทำงานเขียนจริงจัง แต่ยังเป็นงานเขียนกลอนวัยรุ่นอยู่ ตอนนั้นใช้นามปากกาว่า กระดิ๊ง จนถึงช่วงเรียนจบใหม่ๆ ถึงได้มีโอกาสเขียนงานรวมเรื่องเล่า เป็นพ็อกเก็ตบุ๊คเล่มแรกในชีวิตกับสนพ.เลมอนที เรื่อง เฮ้อ! ผู้ชาย...เสียเวลานอน ในนามปากกา แซนดี้ หลังจากนั้นจึงได้มีโอกาสเขียนหนังสือมาเรื่อยๆ จนทุกวันนี้ |
