เริ่มต้นอ่านซะเครียดเลย แล้วมาเขียนเรื่องหวานๆ  ได้ไง
ถ้าเรื่องหวานๆ ที่คุณหมายถึงคือเรื่องรักแล้วล่ะก้อ  ความรักไม่ใช่เรื่องหวานอย่างเดียวนี่  ตอนมีความรักใหม่ๆ ผมน่ะเครียดสุดๆ ทั้งการเริ่มต้น  การประคับประคอง  การจบลง  มันเครียดไปหมด

เริ่มขีดๆ เขียนๆ เป็นเรื่องเป็นราวตอนไหนอ่ะ
ตอนที่อ่านบ้านทรายทองแล้วอยากให้พจมานวีนแตกยัยคุณหญิงแม่ของชายกลาง แล้วหันไปตบนังคุณหญิงเล็ก(หัวเราะ) ตอนเรียนครับ ตอนนั้นมีความรัก เขียนเรื่องรักของตัวเอง (เขิน) แล้วก็ให้คนที่เรารักอ่าน พอเขาถามว่าเรื่องจริงหรือเปล่า ก็โกหกเขาว่าเรื่องแต่ง แต่แต่งให้เขา (หัวเราะ)

จำเรื่องแรกที่เขียนได้หรือเปล่า
จำไม่ได้ครับ แต่จำเรื่องแรกที่ลงในนิตยสารได้  เป็นเรื่องรักแบบหวานกระจาย  เพราะถอดหัวใจเขียน (ถูกโห่) เขียนตอนที่เริ่มรักเขาใหม่ๆ ส่งเรื่องไปลงนิตยสารฉบับนั้น  กว่าจะได้ลงนานมาก  พอเรื่องเราลง ความรักของเราก็จบ  เขาก็ไม่ได้อ่าน (ยิ้มเศร้าๆ)

ถึงวันนี้อยากให้เขาอ่านไหม
ไม่ (เสียงเข้ม  ตอบแบบหนักแน่นสุดๆ)  เพราะเดี๋ยวเขาเหลิง (หัวเราะ)

เล่าที่มาของการมาเป็นนักเขียนของอักขระบันเทิงหน่อยสิคะ
เป็นบุพเพสันนิวาสของผมกะคุณบั๋งน่ะครับ โดยมี “เต็มที่” (ผู้เขียนกระเทยยานุกรม) เป็นกามเทพแผงศร ช่วงนั้น ผมเร่ขายหนังสือทำมือ เต็มเขาซื้อไป คงประทับใจน่ะครับ เขาเลยไปยื่นให้คุณบั๋งอ่าน จากนั้น คุณบั๋งก็ตามมาจีบผม จีบอยู่สักสองสามเดือนมั๊ง ในที่สุดผมก็ตกหลุมรักคุณบั๋ง ยอมเป็นของเขา (หัวเราะ) หนังสือเล่มนั้นชื่อว่า “ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด” ใช้นามปากกาว่า “จักร กัปปวัตนะ”ความจริงแล้ว ผมไม่อยากให้คุณบั๋งพิมพ์หนังสือเล่มนี้หรอก เพราะดูไม่เหมาะกับคาแรกเตอร์ของอักขระบันเทิง แต่คุณบั๋งให้เหตุผลแมนโคตรว่า “ผมอยากทำหนังสือที่ผมชอบ” หวานกระจายขนาดนี้ ไม่รักก็บ้าแล้ว เลยโอเค...ยอมๆ กันไป (หัวเราะ) แต่ผมก็มีเงื่อนไขโคตรๆ นะ ผมขอเขาดูขั้นตอนการผลิต ทำตัวเป็นนักเขียนเทพ นึกว่าคุณบั๋งจะโกรธ ที่ไหนได้ ท่านยอมทุกอย่าง อย่างว่าแหละนะ คงกลัวเราหลุดมือ (หัวเราะ) วันที่ส่งต้นฉบับฉันทำอะไรให้เธอเกลียด ผมได้เหน็บต้นฉบับ “คืนนี้ไม่มีอารมณ์” แล้วก็ “ความรักทำให้ผมร้องไห้” ไปด้วย เผื่อว่าคุณบั๋งอาจจะชอบเล่มหลังแล้วยกเลิกเล่มแรก ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ แจ๊กพอตแตก คุณบั๋งทำตัวเป็นพระยาเทครัว รวบหัวรวบหางหมดทุกเล่ม (หัวเราะ) จากนั้นก็พิมพ์ออกมาพร้อมกันทีเดียว ผมงี้อึ้ง ทึ่ง เสียวโว้ยยย!!  สุดๆ

ปัจจุบันมีผลงานกี่เล่ม
แค่ที่นี่ละกัน  มีด้วยกันทั้งหมด  8  เล่ม  ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด  เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นครับ  พูดถึงคนรักเพศเดียวกัน  พูดถึงคนที่อคติกับคนรักเพศเดียวกัน  เพราะความรักไม่ต้องการเงื่อนไขใด  หนังสือเล่มนี้จึงเกิดขึ้น  เล่มต่อมาชื่อว่า  คืนนี้ไม่มีอารมณ์  ชื่อออกจะเอ๊กซ์ๆ  หน่อยนะ (หัวเราะ) แต่ข้างในมีแต่เรื่องเศร้าๆ นี่ก็เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น เขียนให้ผู้หญิงที่อยู่บนโลกใบนี้ทุกคนที่ผู้ชายส่วนใหญ่มองพวกเธอเป็นได้แค่โรงงานผลิตลูกครับ ความรักทำให้ผมร้องไห้ เล่มนี้ คัดมาจากไดอารี่ส่วนตัว เป็นหนังสือเล่มแรกที่ใช้นามปากกาว่า แสง สีรุ้ง เป็นเรื่องรักล้วนๆ ชื่อเศร้าแต่อ่านจบแล้วเพื่อนๆ บอกว่าทำให้หัวใจของพวกมันอุ่น ที่สำคัญ ทำให้คู่รักหลายๆ คู่ หันกลับไปมองคนรักของตัวเอง สำรวจความรู้สึกของตนเองว่าตอนรักกันใหม่ๆ กับตอนที่อยู่ด้วยกันแล้ว  มีอะไรบ้างที่เปลี่ยนแปลงไป ทำไมถึงเปลี่ยน เล่มต่อมาชื่อว่า  เธอร้องไห้ทำไมฉันเจ็บ  เป็นความเรียงครับ  พูดถึงความรักในมุมมองของชีวิตผมที่ผ่านๆ มา คัดมาจากไดอารี่เหมือนเดิม เล่มต่อมาชื่อว่า  Am I alone?  คุณบั๋งตั้งเป็นชื่อภาษาไทยให้ว่า  ในความเหงานนั้นมีฉันอยู่  เรื่องนี้เป็นนิยายครับ มุ่งมั่นกับเรื่องนี้ถึงเจ็ดปีเต็ม แต่แรกตั้งชื่อว่า  “เปลี่ยว”  เพราะต้องการฉายให้เห็นภาพของวัยรุ่นในยุคหนึ่ง  ที่รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยว  อ้างว้าง พูดถึงปัญหาความรัก  ครอบครัว  ค่านิยมของผู้คนในสังคม มาตรฐานของศีลธรรม  เป็นเล่มที่บันทึกยุคสมัยของผม เล่มต่อมา เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น  ชื่อว่า  เธอจะรักฉันถึงวันพรุ่งนี้ไหม  มีเรื่องเล่าหลายๆ  เรื่องอยู่ในเล่มเดียวกัน ใช้ตัวละครชุดเดียวกัน  เน้นเรื่องความรักในหลายๆ รูปแบบ  ถ้าอ่านแล้วนำมาต่อๆ กัน  มันก็จะเหมือนจิ๊กซอว์  ให้ภาพที่ใหญ่ขึ้น กลายเป็นนิยายขึ้นมาได้ แต่ละเรื่อง  ใช้เวลาเขียนต่างกัน  แต่ละเรื่องล้วนพิมพ์ลงในนิตยสารวัยรุ่นชั้นนำของประเทศนี้มาแล้วทั้งสิ้น  เล่มต่อมาชื่อว่า  เธอจบฉันเจ็บ  เป็นการผสมผสาน ความเรียงกับกลอนเปล่าให้เป็นนิยาย  ว่าด้วยเรื่องของความรักเพียวๆ  และล่าสุด  เอาความรักมาแลกกันไหม  เป็นนิยายที่เคยลงในนิตยสาร  I-SPY เป็นเรื่องรักของเด็กๆ กลุ่มหนึ่ง  ถือว่าเป็นเรื่องที่ยาวที่สุดของผู้เขียน

ครอบครัวสนับสนุนให้เขียนหนังสือไหม
ไม่ (เน้นเสียง)  แม่อยากให้ผมเป็นหมอ  พอผมดื้อไม่ยอมเรียน  ท่านก็ลงทุนให้ผมทำธุรกิจ  พยายามเข้ามาจัดการชีวิตเราทุกอย่าง  เราก็ไม่ดื้อนะ  ตามใจแม่  ผลปรากฏว่า  ทำไปได้แค่เดือนแรก  ขาดทุนไปสามแสน! (หัวเราะ)  แม่เลยตัดหางปล่อยวัด

<< ย้อนกลับ