รายงานตัวหน่อยค่า
แสง สีรุ้งครับ เพื่อนๆ เรียกว่า สะ มาจาก สึบาสะ ครับ
นิสัยส่วนตัวล่ะคะ
ไม่ใช่คนเจ้าชู้ครับ ไม่ใช่คนหลายใจด้วย แต่เป็นคนที่ชอบสะสมความรัก(เขิน) ผมรักการเดินทางครับ เวลาเบื่องาน เหม็นขี้หน้าเจ้านายก็จะชวนพรรคพวกสี่ห้าคนไปกางเต้นท์นอนในที่ต่างๆ พวกเราเป็นแก๊งค์ นอนนอกบ้าน ครับ (หัวเราะ)
ไปที่ไหนแล้วประทับใจที่สุด
(ยิ้ม) แต่ละทริปจะมีความพิเศษต่างกัน แก๊งค์นอนนอกบ้านเป็นกลุ่มนักเดินทางประเภทมีเป้าหมายแต่ชอบออกนอกเส้นทางเสมอ (หัวเราะ) เช่น ครั้งหนึ่ง เราเคยเดินทางไปรับเพื่อนที่เดินทางไปสัมมนาแถวๆ พัทยา เรามีเป้าหมายไปรับเพื่อนใช่ไหม แต่ระหว่างทางเราก็แวะโน่นแวะนี่ พอรับเพื่อนเสร็จ เราก็จอดรถแก้ผ้าลงเล่นน้ำทะเลกันที่พัทยา เล่นกันตอนสี่ทุ่ม แอบๆ เจ้าหน้าที่ลงไป สนุกมาก เล่นเหนื่อยแล้ว เราก็หาของกินกันแถวๆ นั้น แล้วค่อยๆ ขับรถตะเวณราตรีไปรอบๆ เมืองพัทยา ตกดึก ขี้เกียจขับรถเข้ากรุงเทพ เราก็นำรถเข้าไปจอดในปั๊ม มีทั้งของกินของใช้ ห้องน้ำห้องท่า ที่หลับที่นอน หมายถึงนอนในรถน่ะครับ สบายมาก เพราะฉะนั้น ช่วงที่รัฐบาลประกาศปิดปั๊มตอนดึก ผมโกรธทักษิณสุดๆ (หัวเราะ) ตื่นตอนใกล้รุ่ง เราขับรถเข้าบางแสน เชื่อไหม เวลาเช้าที่บางแสนวิเศษสุด เราไม่เคยเห็นบางแสนเลี่ยนเตียนมานานแล้ว แต่วันนั้นเราได้เห็น พอสมควรแก่เวลา เราก็บึ่งรถกลับ ทริปใกล้ๆ แค่นี้ แค่เปลี่ยนวิธีเที่ยว มันก็สนุกไปอีกแบบ
วกเข้าเรื่องหนังสือบ้างดีกว่า หนังสือเล่มแรกๆ ที่อ่านแล้วโดนสุดๆ ล่ะคะ
ยกให้ ฟ้าบ่กั้น ของลาว คำหอม ครับ โรแมนติกแบบเครียดๆ (หัวเราะ) เป็นเรื่องการเมืองที่อ่านแล้วสนุกมาก ทั้งกลวิธีการเขียน วิธีคิด หลังจากวางฟ้าบ่กั้นแล้ว ก็หันไปหยิบงานเขียนเล่มอื่นมาอ่าน อย่างของพิบูลศักดิ์ ละครพล ประภัสสร เสวิกุล ทมยันตี กี เดอโม ปาสซังค์ อันตัน เชคอป ฟีออร์ดอร์ ดอสโตเยฟกี ถือว่านักเขียนเหล่านี้ เปิดโลกการอ่านของผม ทำให้ผมรักการอ่าน
รักการอ่านเพราะอะไร
เหงาครับ อยู่บ้านคนเดียว ไม่ชอบดูโทรทัศน์ ละครแต่ละเรื่อง ถ้านางเอกไม่โง่ พระเอกก็ฟาย (หัวเราะ) ผมว่าการอ่านคือการออกเดินทางอย่างหนึ่ง การอ่านทำให้เราค้นพบดินแดนใหม่ๆ ความคิดใหม่ๆ เพื่อนใหม่ ทำให้เราได้รู้จักกับจินตนาการ ความคิดริเริ่มสร้างสรร ช่วงเวลาอ่านหนังสือของผมเหมือนช่วงเวลาที่ผมออกไปท่องเที่ยว พบปะสังสรรค์กับคนโน้นคนนี้ แต่ช่วงเวลาที่ผมเขียนหนังสือ มันเป็นช่วงเวลาที่ผมอยู่กับตัวเอง มันเป็นโลกส่วนตัว ที่ผมหวงแหนสุดๆ
คุณชอบเรื่องน้ำเน่าไหม
ผมแค่หมันไส้น่ะครับ อย่างเรื่องนางเอกปลอมตัวเป็นผู้ชาย แล้วพระเอกจับไม่ได้ ทั้งๆ ที่นางเอกมีหน้าอกใหญ่ซะขนาดนั้น แล้วมีการจับไม้จับมือกันด้วยนะ พระเอกคนนั้นต้องเวอร์จิ้นแน่ๆ ก็เนื้อผู้หญิงกับเนื้อผู้ชายน่ะ ความนุ่มมันผิดกัน ทั้งหน้าตา ผิวพรรณ น้ำเสียง โห ! อยู่ใกล้ๆ ได้สัมผัส แต่ไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิงนี่ โง่จริงๆ เลย (หัวเราะ) แต่ผมก็ชอบอ่านนะ ชอบดูด้วย ผมว่าช่วงเวลาที่มีละคร เป็นช่วงเวลาที่คนในครอบครัวมาอยู่รวมกัน ดูละครด้วยกัน ร่วมวิพากษ์วิจารณ์ด้วยกัน อบอุ่นดี สนุกดี
 มีหนังสือในดวงใจไหม
ล้านเจ็ดสิบเอ็ดเล่มครับ(ยิ้ม) เอาแค่ 5 เล่มก่อนนะ ความสุขแห่งชีวิต ของวิลเลียม ซาโรยัน ต้นส้มแสนรัก ของ โจเซ่ วาสคอนเซลอส นาซิสซัสกับโกมุลด์ เฮอมานด์ เฮสเส ชะบน ธีระยุทธ ดาวจันทึก เวลา ชาติ กอบจิตติ ไม่ให้เหตุผลนะ ต้องลองไปอ่านเอง
ชอบนักเขียนคนใดเป็นที่สุด
ชอบวิธีการเขียนของกี เดอ โมปาสซังค์ เรื่องของเขาจะเด่นตรงการหักมุม แต่ไม่ชอบวิธีคิดเรื่องผู้หญิงผู้ชายของเขา ชอบวิธีคิดของท่านพุทธทาส เฮอมานด์ เฮสเส ติช นัท ฮันห์ ถ้าเป็นนักเขียนไทยชอบ วัน ณ จันทร์ธาร ทินกร หุตางกูล กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ โตมร ศุขปรีชา การะเกตุ ศรีปริญญาศิลป์ เดือนวาด พิมวนา |
