* บ้านอีกหลังที่ชื่อ อักขระบันเทิง *
ที่มาเป็นนักเขียนที่ Hug ในเครือของอักขระบันเทิงได้ จริงๆ แล้วคือนุ้ยเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า แล้วหนีตามออฟ(ไผ่หวาน) มาค่ะ 555+ ก็คือเราเป็นเพื่อนกัน รู้จักกันตั้งแต่เขียนนิยายลงตามบอร์ดต่างๆ จากนั้นก็ไปอยู่ สนพ. เดียวกัน แล้วก็มาอยู่ที่อักขระบันเทิงด้วยกันอีก(อาถรรพ์มันแรงจริงๆ เนอะ ฮา
)
 * เค้าว่ากันว่า ปิ่นโต (ในแผนรักร้ายฯ) ฮาได้ใจเหมือนนุ้ยตัวจริง ? *
อ้าว 555+ มีแต่คนถามนุ้ยทำนองนี้ตลอดเลยอ่ะ ว่าทำไมต้องเอาตัวเองมาเขียนเป็นนางเอกด้วย บอกว่านางเอกบ้าบอเหมือนนุ้ยเลย ปิ่นโตน่าเกลียดจัง ฯลฯ คือจริงๆแล้วงานเขียนก็สะท้อนตัวตนของคนเขียนได้ในระดับนึงนะคะ ชีวิตจริงมันก็มีเรื่องเครียดๆ เยอะนะ แล้วเราก็ไม่ใช่คนที่ชอบแสดงความเครียดออกมาให้ใครเห็น อย่างชีวิตของปิ่นโตเนี่ย ถ้ามองหลายด้าน เขาจะมีมุมที่ลึกซึ้งนะ ชีวิตเขาก็มีปัญหาเหมือนคนอื่นๆ ให้ต้องขบคิด แต่บางคนชอบที่จะสร้างรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มากกว่ารอยน้ำตา ไม่อยากเห็นคนรอบข้างต้องมาหดหู่ใจไปกับตัวเอง สรุปว่า...บางครั้งในความไร้สาระ ถ้าคุณมองดีๆ มันก็มีสาระได้เหมือนกัน เพียงแต่ปิ่นโตดูประหลาด ค่อนๆ ไปทางสยองนิดหน่อย ก๊ากกก.... แต่นุ้ยก็ว่าน่ารักดีนะ ชอบตัวละครตัวนี้เหมือนกัน
* คุณสมบัติที่ดีของนักเขียนที่ดี...คือ? *
นักเขียนที่ดี ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นคนดี
แต่ต้องเป็นคนที่หวังดีกับคนอ่าน อันนี้ล่ะคืออย่างแรกที่บอกตัวเองไว้ตลอด จะได้ทำชั่วได้เยอะๆ 555++ ( ล้อเล่นจ้า!)
อืม จริงๆ แล้วมีอยู่หลายข้อเลยนะคะ แต่ที่สำคัญน่าจะเป็นการยอมรับจุดอ่อนของตัวเองให้ได้ คำติคำวิจารณ์เป็นสิ่งสำคัญ ไม่ว่าจากคนอ่านหรือจากกอง บ.ก. ยิ่งอันไหนที่เรารู้ว่าเขาติเพื่อก่อเนี่ย ต้องน้อมรับเลย แล้วก็ไม่ใช่รับไว้เฉยๆ ควรจะนำมาปรับปรุงด้วย
ถ้าแค่คุณหลับหูหลับตาเขียนอย่างเดียว ทุกอย่างจบเลยค่ะ เลิกเป็นไปเถอะ
* ฝากถึงคนอ่าน *
ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ความจริงแล้วมีคนอ่านเยอะๆ ก็ยิ่งดี แต่ในฐานะคนที่ชอบเขียนเนี่ย ต่อให้มีคนอ่านคนเดียว ก็ยังจะเขียนต่อไปนะคะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ ถ้ามีคำติ-ชมอะไร ก็บอกผ่านมาทางเว็บบอร์ดของ สนพ. ได้ค่ะ น้อมรับด้วยความยินดีเลย และหวังว่าจะยังติดตามผลงานกันไปเรื่อยๆ นะคะ (ก๊ากก...อันนี้เหมือนขายหนังสือทางอ้อมเลย ^O^)
* ฝากถึงนัก(อยาก) เขียน *
เรื่องที่สำคัญมากๆ ก็คือ เวลาเขียนนิยายออกมา แน่นอนว่าเราต้องนึกถึงค่าตอบแทนบ้างแน่ๆ ล่ะ โดยเฉพาะคนที่ไม่ได้ทำงานประจำอื่น หรือน้องๆที่อยากมีรายได้ แต่นุ้ยไม่อยากให้มองเรื่องค่าตอบแทนเป็นเป้าหมายหลักนะคะ จริงๆ คนอ่านต้องสำคัญที่สุด ต่อให้เป็นนิยายวัยรุ่น เราก็ต้องคิดว่าจะสอดแทรกอะไรที่เป็นสาระเอาไว้ให้คนอ่านดี คือถ้าคิดถึงเงินก่อนงานเนี่ย มันจะรวนไปหมดเลย (เคยเป็นมาแล้วค่ะ 555) เพราะฉะนั้นก็ต้องตระหนักสักนิดว่า
จะงานไหนก็ต้องอาศัยความขยัน ความอดทน แล้วก็มีอุปสรรคทั้งนั้น การเป็นคนเขียนหนังสือไม่ได้หมายความว่ามีอิสระทางกาย แต่อิสระทางความคิด คุณจะพัฒนางานของคุณไปได้เรื่อยๆ ถ้าทุ่มเทความคิดที่มีไปกับชิ้นงาน ไม่ใช่กับผลตอบแทน
 การที่คุณจะทำงานเพื่อหวังเงิน มันก็เป็นเรื่องธรรมดา เพราะยังต้องกินต้องใช้ แต่ยังไงก็อย่าเห็นแก่เงินจนลืมไปว่าเราเขียนนิยายเพื่ออะไร คนที่ตั้งเป้าของการทำงานเอาไว้ที่เงิน ส่วนใหญ่สิ่งที่เรียกว่า ความสุข มักจะหายไปจากชีวิตของเขา เหลือเอาไว้ก็แค่ ความสบาย เท่านั้นเอง
อันนี้ฝากไว้ในฐานะที่เคยผ่านช่วงเวลาโลภๆ มาแล้วนะคะ ก๊ากกก... มันจะเสียศูนย์ไปพักนึงเลยจริงๆ นะคะ กว่าจะตั้งสติ หาจุดยืนให้ตัวเองได้ ก็เกือบเสียงานที่รักไปแล้ว เพราะห่วงเงินจนหมดสนุกกับการเขียนไปเลย
ยังไงก็เอาใจช่วยคนที่อยากจะเขียนหนังสือทุกคน ให้พยายามอย่างเต็มที่ ทุกอย่างต้องอาศัยความตั้งใจและลงมือทำ แล้วมันจะดีเอง สู้ๆนะคะ ^0^ |
