ถ้าใครเคยอ่านนิยายเรื่อง “คลิกหัวใจ...ให้หยุดที่เธอ”  คงเกิดความประทับใจกับพล็อตเรื่องที่กุ๊กกิ๊กสะกิดใจแถมยังเชื่อมโยงเรื่อง(ของคนทั้งสามคู่) ให้เข้ามาผูกพันกันอย่างไม่น่าเชื่อใช่ไหมคะ  นอกจากนี้...ภาษาสวยๆ ที่นักเขียนได้ถ่ายทอดออกมานั้น  ก็น่าจะทำให้นักอ่านช่างฝันหลายคนรู้สึกไหวหวั่นในหัวใจได้ไม่แพ้งานเขียนของนักอ่านท่านอื่นๆ

                 ด้วยเหตุนี้และเหตุนั้น...วันนี้เราจะมารู้จักกับนักเขียนสาว(พราวเสน่ห์หรือเปล่าไม่รู้!!!) “จันทร์เจ้าขา” ไปดูซิว่าเธอทำอย่างไร...ถึงได้เขียนนิยายออกมาเพียงเรื่องเดียวแต่มัดใจนักอ่านได้อย่างอยู่หมัด   (แต่ไม่ต้องกลัวนะคะ รับรองว่า “จันทร์เจ้าขา” หมัดไม่หนักแน่นอนค่ะ ^0^)

                 เริ่มจากแนะนำตัว

                 “สวัสดีค่า...จันทร์เจ้าขาค่ะ ^0^ …”

                 เอ่อ...เธอยืนยันว่าจะไม่เปิดเผยชื่อและนามสกุลจริงค่ะ -_-;;

                 “จันทร์เจ้าขาเพิ่งเรียนจบจากวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา ค่ะ”

                 นี่ล่ะ...เพียงเท่านี้จริงๆ สำหรับข้อมูลส่วนตัวที่เธอยินดีจะเปิดเผย (แบบว่า...จันทร์เจ้าขาเป็นคนขี้อายม๊ากมากน่ะค่ะ!!)

                 “จำได้ว่าเริ่มต้นอ่านนิยายมาตั้งแต่อยู่ ป.2 แต่จริงๆ ที่บ้านไม่ใช่ครอบครัวตัวอักษรเลยค่ะ หนังสือเล่มนี่แทบไม่มีประดับบ้านเลยด้วยซ้ำ ส่วนมากจะหนักไปทางนิตยสารและหนังสือพิมพ์มากกว่า แต่จุดนี้แหละถือเป็นจุดเริ่มต้นทำให้เป็นชอบอ่านหนังสือ ก่อนจะพัฒนามาอ่านเป็นเล่มๆ พอจนถึงจุดจุดหนึ่งประกอบกับด้วยวัยที่เปลี่ยนไปก็จะค่อยๆ เปลี่ยนแนวทางของหนังสือไปเรื่อยๆ ฉะนั้นถ้าพ่อแม่ผู้ปกครองที่มีบุตรหลานชอบอ่านการ์ตูนหรือนิยาย…ปล่อยให้เขาอ่านไปเถอะค่ะ อย่างน้อยตรงนี้ก็จะช่วยบ่มเพาะนิสัยรักการอ่านให้กับเขา”

                 เอาน่า...ถึงแม้อายที่จะเปิดเผยข้อมูลส่วนตัว...แต่สำหรับข้อมูลส่วนหัวใจ(ที่เกี่ยวกับความรักด้านตัวหนังสือ) เนี่ย...เธอยินดีที่จะเปิดเผยจนหมดเปลือกเชียวล่ะ

                 “หนังสือในดวงใจคือ ‘คุณพ่อขายาว’ ของ จีน เว็บสเตอร์ ปกติไม่ค่อยได้อ่านหนังสือแปลเท่าไหร่ เล่มนี้ก็ไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านด้วยความสมัครใจเพราะถูกบังคับอ่านตอนเรียน แต่พออ่านจบกลับชอบมากๆ เพราะชอบเรื่องแนวนี้อยู่แล้ว และเรื่องนี้ถือเป็นต้นแบบของนิยายสไตล์นี้ด้วย  ส่วนนักเขียนในดวงใจนี่จะมีหลายคนมากค่ะ  แต่คนที่ถือเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ คือ กิ่งฉัตร”

                 แล้วรู้ตัวเมื่อไหร่ว่าสนใจงานเขียนถึงขั้นอยากลงมือเป็นจริงเป็นจัง?

                 “ค่อนข้างชัดเจนกับตัวเองมาตั้งแต่แรกว่าชอบอะไร จึงมุ่งมั่นเดินตามเส้นทางนี้มาตลอด แต่กลับเพิ่งเริ่มเขียนอย่างจริงจังได้แค่ปีกว่าๆ เองนะคะ   ก่อนหน้านั้นไม่เคยเขียนนิยายหรือเรื่องสั้นเลยสักเรื่อง ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเรียนทางด้านนี้ต้องเกี่ยวข้องกับการเขียนงานเกือบทุกวันอยู่แล้ว  ความมุ่งมั่นเลยลดลงเรื่อยๆ”

                 อ้าว...ไหงเป็นงั้น...แล้วอย่างนี้มารวมเล่มได้ยังไงล่ะ?

                 “เริ่มต้นจากการเป็นนักศึกษาฝึกงานที่อักขระบันเทิงค่ะ (จะมีใครเหมือนมั้ยเนี่ย^^) ตอนนั้นเริ่มโพสท์งานลงเว็บไซต์จบไปหนึ่งเรื่องแล้ว  และกำลังจะลงมือดองเรื่องที่สอง แต่พอดีได้คุยกับพี่ต้องซึ่งกำลังหานิยายของ HUG อยู่  ก็เลยไม่ได้ดองอย่างที่ตั้งใจ “คลิกหัวใจ...ให้หยุดที่เธอ” ก็เลยเป็นนิยายเรื่องที่สองที่เขียน  แต่เป็นเรื่องแรกที่ได้รวมเล่ม  ส่วนตอนที่รู้ว่าจะได้รวมเล่มครั้งแรกก็...สั้นๆ ค่ะ...ดีใจมาก”

                 แล้วครอบครัวสนับสนุนมากน้อยแค่ไหนกับงานเขียน?

                 “ไม่ถึงกับสนับสนุน  แต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามค่ะ  แต่ตอนเรียนก็อาจมีบ้างที่จะบ่นๆ เพราะคณะที่เรียนงานเยอะ แล้วเราต้องมานั่งเขียนนิยายดึกๆ ดื่นๆ”

                 ‘คลิกหัวใจ...ให้หยุดที่เธอ’ เป็นนิยายที่อ่านแล้วให้ความรู้สึกหัวใจกระชุ่มกระช่วยมาก(แหะๆๆ ความรู้สึกส่วนตัวนะคะ) อยากรู้จังว่าจันทร์เจ้าขาเขียนได้น่ารักน่าหยิกแบบเนี้ย...เอามาจากประสบการณ์ตรงหรือเปล่านะ...อิอิ...

                 “แหม...เอามาจากรอบๆ ตัวนี่แหละค่ะ  รู้สึกว่าการเขียนเรื่องใกล้ตัวหรือสิ่งที่เราเคยพบมันให้ความรู้สึก ‘สด’ มากกกว่าจินตนาการ อ่านแล้วจะรู้สึกได้ ถ้าหวานก็จะหวานแบบชุ่มๆ นิดนึง ไม่ใช่หวานแบบแห้งแล้ง”

                 คิดว่าคุณสมบัติที่ดีของนักเขียนคืออะไร?

                 “ควรมีความรับผิดชอบในผลงานของตัวเอง  เพราะการเขียนไม่ใช่แค่เพียงคิด เขียน จบ! แต่คุณต้องมีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่เขียนไปด้วย ไม่ต้องถึงกับเป็นผลงานสร้างสรรค์สังคม  แต่อย่างน้อยแค่ไม่ทำลายสังคมก็พอแล้วค่ะ  อ้อ! อีกอย่างที่สำคัญคือ ผลงานของนักเขียนที่ดีต้องกลั่นออกมาจากมันสมองและสองมือของตัวเองเท่านั้นนะคะ  ดังนั้น...ถ้าคุณอยากเป็นนักเขียนก็ต้องเริ่มต้นจากการเขียนเท่านั้นค่ะ  ต่อให้พล็อตคุณจะหรูเริ่ดอลังการงานสร้างแค่ไหน แต่ถ้าไม่ลงมือเขียนมันออกมา คุณก็จะเป็นได้แค่นักคิดเท่านั้น”

                 สำหรับใครที่ติดใจฝีไม้ลายมือการเขียนของจันทร์เจ้าขา...เตรียมพบกับผลงานการเขียนเรื่องแรกของเธอ(แต่เขียนเสร็จทีหลัง  และได้รวมเล่มเป็นเรื่องที่สอง) ได้ใน “ดารกา...กลางดิน” เร็วๆ นี้...อักขระบันเทิงรับประกันความหวานของทุกตัวอักษรเช่นเดิมเจ้าค่ะ!

                 แต่ระหว่างรอ...สามารถแวะไปทักทายเธอได้บ่อยๆ ที่ www.bloggang.chain-of-love.com

                 จันทร์เจ้าขาฝากบอกมาว่าแม้ตัวจริงจะเป็นคนขี้อาย...แต่เธอยินดีที่จะพูดคุยและผูกพันกับนักอ่านที่รักในตัวอักษรเช่นเธอเสมอค่ะ